سلام به شما برادر بزرگوار و عزيز

نميخوام خيلي وقتتونو بگيرم. خيلي سوالها داشتم که تو ذهنم مونده و دنبال کسي ميگردم که جوابشو بپرسم. ولي هميچوقت کسي رو پيدا نميکنم که ازش سوال کنم.گاهي وقتي به مطلبي تو اينترنت يا حتي تو روابط اجتماعيم بر ميخورم اين سوالها در ذهنم پررنگ‌تر ميشه، با اينکه خيلي وقتها از همين سوالهاي بي‌جوابم دفاع ميکنم ولي خودم قبولشون ندارم. يکي از چيزايي که هميشه به عنوان يه علامت سوال بزرگ تو ذهنم باقي مونده امروز تو کلوپ خلوت با خدا ديدم، تو بحث؛ تحت "اگه کسي به ناموس شما تجاوز کنه؟" بد نيست يه سري بزنيد. راستي شما به عنوان يه مرد دين چه توجيهي براي عملي مثل سنگسار داريد اونم تو دنيايي که همه دم از محبت و حقوق انسانها مي‌زنن و همه اعمالشون زير ذره‌بين همه جامعه‌ها قرار گرفتن؟ فکر نمي‌کنيد روش مجازات کردن با گذشت اين همه قرن بايد يه کم تغيير کنه؟ بعضي چيزها رو با همه اطمينان و اعتقاد محکم و ايمان قوي که دارم نميتونم هضم کنم، اگه دوست داشتيد و وقتتون اجازه داد خوشحال مي‌شم جواب بدين، اگر هم نتونستيد و سرتون شلوغ بود البته درک ميکنم.

ممنونم و موفق باشيد.

با عرض سلام و ادب

اولا عذرخواهي ميکنم ازاينکه پاسخ سوال شما دير شد. چه ميشه کرد کارها زياده و فرصتها کم، البته اگر با تلفن تماس ميگيرفتيد کمتر معطل مي‌شديد، به هر حال از شما عذر ميخوام.

اما پاسخ شما رو در دو مرحله عرض ميکنم به عبارتي پاسخ در توجه به دونکته است؛

نکته اول؛ توجه به اينکه اين حکم براي هر کسي ثابت نميشود و شرائطي براي اجراي آن وجود دارد، اينطور نيست که براي هر کسي و تحت هر شرائطي باشد، مسئله خيلي دقيق است و اين حکم براي افراد خاصي و تحت شرائط خاصي ثابت ميشود که در اصطلاح فقهي به آن "احصان" گفته ميشود، به عبارتي دو معصيت کبيره با هم اتفاق مي‌افتد؛ يکي زنا و ديگري تحت شرائط احصان.

در توضيح شرط احصان بايد عرض کنم که اين حکم براي کسي است که اولا همسر مشروعي دارد ثانيا همسر او درکنار اوست ثالثا نياز او را برطرف ميکند و مانعي براي رفع نياز او با همسرش نيست پس اگر در مسافرت باشد يا همسرش مريض باشد يا با او نامهربان باشد و در اختيار او قرار نگيرد و به هر دليل نياز او را برطرف نکند در اين صورت اين حکم رجم(سنگسار) براي او ثابت نميشود. به اين شرائط اصطلاحا شرط احصان گفته ميشود گذشته از شرائط اثبات اصل زنا که آن هم آسان نيست از جمله اينکه چهار شاهد آنهم شاهد عادل بايستي واقعه را با چشم خود در نهايت وضوح ديده باشند و چنين چيزي بسيار مشکل ثابت ميشود و حتي با سه شاهد هم ثابت نيست و اگر سه نفر اين شهادت را بدهند خود اين سه نفر به جرم تهمت، مجازات شلاق دارند و از عدالت فقهي نيز ساقط ميشوند و حتي من‌بعد شهادتشان در موارد ديگر نيز بي‌اعتبار خواهد شد، دقت کنيد ببينيد در اسلام چقدر حريم مومن محترم است ولو مومن گنهکار که حتي کسي که اين گناه را با چشم خود ديده حق ندارد شهادت دهد و اگر شهادت دهد مجازات ميشود مگر اينکه چهار نفر باشند، خيلي بي‌انصافي است که اين زيبايي‌هاي اسلام عزيز را ناديده گرفت و تنها روي زخمها نشست آنهم بدون تحقيق از اينکه اين زخم ناشي از چيست شايد ناشي از عمل جراحي‌اي باشد که موجب نجات است نه هلاکت!

در توضيح مسئله ابتدائاً يادآوري ميکنم، همانطور که وفاي به عهد زيباست، عهد شکني زشت و ناپسند است، شما ببينيد اگر خداي نخواسته همسر شما که با شما پيمان بسته است به شما خيانت کند آيا گناه او را کوچک ميشماريد؟!  مخصوصا کسي را در نظر بگيريد که همسر مهربان و با وفايي هم دارد، همه چيز را هم برايش فراهم ميکند و همواره رعايت حال او را ميکند و نياز او را برآورده ميکند با اين وجود مرد او رفته و دست به ديگري دراز کرده است! اين ديگر ارضاي جنسي تحت فشار غريزه جنسي نيست پس بايستي مجازات او با کسي که تحت فشار غريزه اين کار را کرده متفاوت باشد چون زشتي کار او به مراتب بيشتر است، گاهي کسي از روي اضطرار و گرسنگي شديد دزدي ميکند ولي کسي که شکمش سير است و دزدي ميکند و نيازي ندارد و دزدي ميکند اين خيلي فرق ميکند، يا کسي که تحت فشار غريزه جنسي دست به گناه ميزند اين جرمش سبکتر است از کسي که بدون نياز اين کار را ميکند پس مجازات او بايستي متفاوت باشد، حتي حيوانات نيز چنين نميکنند، وقتي نياز غريزي آنها رفع شود آرام ميشوند و به همان اکتفاء ميکنند. پس چنين کسي نه فقط از انسانيت بلکه از حد حيواني نيز خارج شده است، مخصوصا که ميداند خداي او اين کار را حرام کرده است، با وجودي که نيازي هم ندارد اين خيلي معناي بزرگي دارد، اين جنگ با خداست، شمشير را از رو بسته است اگر خوب به عمق کار او دقت کنيم ميبينيم که کار او نزديک به کفر است، زبان حال او اينست که: خدايا ميدانم تو اين کار را حرام کرده‌اي، نيازي هم ندارم، همسر خوبي هم دارم، ولي باز اين کار را ميکنم!!!

 ملاحظه ميکنيد که چنين کسي تمام حريم‌ها را شکسته است، حريم الهي را شکسته که بالاتر و بزرگترين حريم است، حريم انساني بلکه حيواني را هم شکسته پس حتي حيوانات هم حق اعتراض به او را دارند چه رسد به انسانها پس همه بايستي او را طرد کنند.

نکته دوم اينکه فائده توجه به آن در همه جا و همه احکام است و تنها در اين سوال نيست و آن توجه به اين است که اين حکم يا هر حکم الهي ديگر از چه کسي صادر شده و ما نسبت به او چه وظيفه‌اي داريم، آيا وظيفه ما نسبت به او يعني خداي سبحان اطاعت، آنهم اطاعتي از سر ايمان است يا اعتراض کردن؟! يا اينکه از پيش خود احکام او را تغيير دادن؟! مگر دست ماست که هرجا را دلمان خواست تغيير دهيم؟! مگر فقيه حق دارد که از پيش خود به سليقه خود حکمي را تغيير دهد؟! وظيفه فقيه متخصص استنباط و بدست آوردن حکم خداست از منبع وحي نه کم و زياد کردن به تشخيص خود، ما بنده خدا هستيم و و ظيفه ما اطاعت است و راه کمال و سعادت جاودان تنها در بندگي خدا ميسر است و بس، چه براي کسي که حکم را اجراء ميکند و چه کسي که تن به اجراي حکم ميدهد حتي او هم اگر دل به حکم خدا بسپارد و با اين حال به درگاه الهي وارد شود رو سفيد خواهد بود و بخشوده خواهد شد.

اميدوارم به پاسخ خود رسيده باشيد، ان‌شاءالله.